ဓမ္မစက္ကပ္ပဝတ္တနသုတ်တော်သည် မြတ်စွာဘုရားရှင် ပထမဆုံး ဟောကြားတော်မူအပ်သော တရားဦး ဒေသနာတော်မြတ် ဖြစ်သည်။
【 သမိုင်းအကျဉ်း 】
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူပြီးနောက် ဝါဆိုလပြည့်နေ့ ညနေချမ်းအချိန်တွင် မိဂဒါဝုန်တော၌ ပဉ္စဝဂ္ဂီငါးဦးတို့အား ဤဓမ္မစကြာ တရားဦးကို စတင်ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။
【 ပါဠိတော် အဖွင့် 】
ဒွေမေ ဘိက္ခဝေ အန္တာ ပဗ္ဗဇိတေန န သေဝိတဗ္ဗာ။
ယော စာယံ ကာမေသု ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂေါ ဟီနော ဂမ္မော ပေါထုဇ္ဇနိကော အနရိယော အနတ္ထသံဟိတော။
ယော စာယံ အတ္တကိလမထာနုယောဂေါ ဒုက္ခော အနရိယော အနတ္ထသံဟိတော။
ဧတေ တေ ဘိက္ခဝေ ဥဘော အန္တေ အနုပဂမ္မ မဇ္ဈိမာ ပဋိပဒါ တထာဂတေန အဘိသမ္ဗုဒ္ဓါ စက္ခုကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သမ္ဗောဓာယ နိဗ္ဗာနာယ သံဝတ္တတိ။
【 မြန်မာပြန်အနှစ်ချုပ် 】
- ရဟန်းတို့... တောထွက်၍ တရားအားထုတ်သောသူသည် မလိုက်နာအပ်သော လမ်းစဉ်အစွန်းနှစ်ပါးရှိသည်။
၁။ ကာမဂုဏ်တို့၌ လွန်ကဲစွာ မွေ့လျော်ခြင်း (ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ) - ယုတ်ညံ့သော တရားဖြစ်သည်။
၂။ မိမိကိုယ်ကို ပင်ပန်းဆင်းရဲအောင် ညှဉ်းဆဲခြင်း (အတ္တကိလမထာနုယောဂ) - အကျိုးမရှိသော တရားဖြစ်သည်။
- ဤလမ်းစဉ်အစွန်းနှစ်ပါးကို ရှောင်ကြဉ်ပြီး လျော်ကန်သော အလယ်အလတ်လမ်းစဉ် (မဇ္ဈိမပဋိပဒါ - မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးတရားတော်) ကိုသာ ကျင့်သုံးရမည်။ ဤမဇ္ဈိမလမ်းစဉ်သည်သာ ကိလေသာငြိမ်းအေးခြင်း၊ တရားထူးရရှိခြင်းနှင့် နိဗ္ဗာန်ရောက်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေတတ်သည်။
ဓမ္မစကြာဒေသနာတော်