ဝတ္တသုတ်တော်သည် မီးဘေးအန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ရန်နှင့် သစ္စာအဓိဋ္ဌာန်ပြု၍ ဘေးဆိုးများ ကျော်လွှားရန် ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ရသော သုတ်တော် ဖြစ်သည်။
【 ပါဠိတော် 】
အတ္ထိ လောကေ သီလဂုဏော၊ သစ္စံ သောစေယျနုဒ္ဒယာ။
တေန သစ္စေန ကာဟာမိ၊ သစ္စာကိရိယမုတ္တမံ။
အာဝဇ္ဇေတွာ ဓမ္မဗလံ၊ သရိတွာ ပုဗ္ဗကေ ဇိနေ။
သစ္စဗလမဝဿာယ၊ သစ္စာကိရိယမကါသဟံ။
သန္တိ ပက္ခာ အပတနာ၊ သန္တိ ပါဒါ အဝဉ္စနာ။
မာတာ ပိတာ စ နိက္ခန္တာ၊ ဇာတဝေဒ ပဋိက္ကမ။
သဟ သစ္စေ ကတေ မယှံ၊ မဟာပဇ္ဇလိတော သိခီ။
ဝဇ္ဇေသိ သောဠသ ကရီသာနိ၊ ဥဒကံ ပတွာ ယထာ သိခီ။
သစ္စေန မေ သမော နတ္ထိ၊ ဧသာ မေ သစ္စပါရမီ။
【 မြန်မာပြန်အနှစ်ချုပ် 】
လောက၌ သီလဂုဏ်၊ သစ္စာဂုဏ်၊ စိတ်၏စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် သနားကရုဏာစိတ်သည် ရှိပေ၏။ ငါသည် ယခင်ဘဝ ဗုဒ္ဓလောင်းလျာ ငုံးမင်းဖြစ်စဉ်က သစ္စာအဓိဋ္ဌာန်ပြုခဲ့ပုံမှာ - "ငါ့၌ အတောင်ပံများရှိသော်လည်း မပျံသန်းနိုင်သေးပါ၊ ခြေထောက်များရှိသော်လည်း မသွားလာနိုင်သေးပါ။ မိဘတို့သည်လည်း အစာရှာထွက်သွားကြပါပြီ။ မီးမင်း... ဖဲရှောင်တော်မူပါ။" ဤသစ္စာစကားကြောင့် တောမီးကြီးသည် ကရီသ တစ်ဆယ့်ခြောက်ခု အကွာသို့ ရောက်သောအခါ ရေထဲသို့ ရောက်သွားသည့်မီးကဲ့သို့ ငြိမ်းအေးသွားခဲ့ရပေသည်။ ငါနှင့်တူသော သစ္စာရှိသူမရှိ၊ ဤသည်ကား ငါ၏ သစ္စာပါရမီ ဖြစ်ပေသည်။
မဟာပရိတ်တော်ကြီး ၁၁ သုတ်